Vastgezogen

Vastgezogen

Mijn opa werd honderd jaar geleden geboren in een overzichtelijk dorp. Twee scholen en vier kerken. Heel weinig middenstanders. Alleen de dominees, de dokter en de tandarts waren niet in het dorp geboren. Iedereen kende iedereen en de mening van de groep was bepalend voor je levenswijze. De mensen leefden hyperlokaal.

Dat bleek niet alleen daaruit. Ook hun consumptiepatroon droeg daaraan bij. Mijn opa had een schoffel, een schop, een zeis, een riek en een ploeg met één schaar. Suikerbieten, chicorei en winterwortels haalde hij één voor één uit de grond, evenals de aardappels. Hij verbouwde groenten in de tuin en konijnen, kippen en een varken zorgden voor het vlees.

Goed, schoenen moesten één keer in de vijf jaar uit Brabant komen; kleding één keer in de drie jaar uit Twente; kolen ieder jaar uit Limburg en jenever (geen idee hoeveel mijn opa dronk) uit Schiedam. Bijna al het andere werd door de plaatselijke middenstand aan huis bezorgd. Er bestonden geen plastic verpakkingen en ook geen vuilnisophaaldienst. Al het resterende afval kwam terecht op de mestvaalt en werd daarna weer gebruikt.

Mijn opa zorgde wel voor CO-2uitstoot, maar aanvankelijk kwam het meeste uit zijn eigen adem. Naar mate hij ouder werd, werd hij kleiner en lichter, maar zijn voetafdruk werd hier en daar zichtbaar, hoewel hij nooit een auto kocht of op vakantie ging. Zijn kinderen gingen in zijn voetspoor en maakten die duidelijker zichtbaar: Ze gebruikten meer energie op één dag dan mijn opa in een maand.

Zijn kleinkinderen hebben grote huizen en vaak meer dan één auto. Ze vliegen over de hele wereld. Ze kunnen kopen wat ze willen. Ze eten producten uit alle werelddelen. Hun mobieltjes worden al heel snel vervangen. En zo drukken ze de voetstappen van hun grootvader steeds dieper.

En nu honderd jaar later weten zijn achterkleinkinderen dat dit zo niet door kan gaan.

Maar hun voeten zuigen zich vast in de diepe afdrukken. Ze krijgen ze niet meer op tijd omhoog. Hyperlokaal leven is onmogelijk geworden.

mr. Jacco Bosland is geboren in 1970 te Gouda. Hij is getrouwd met Mathilda en heeft drie kinderen. Hij is partner en fiscalist bij Lansigt accountants en belastingadviseurs, met vestigingen in Alphen aan den Rijn, Gouda en Ridderkerk. Hij heeft passie voor zijn vak en is een gedreven ondernemer. Vanuit zijn brede kennis op fiscaal en juridisch gebied geeft hij praktisch en doelgericht advies. In zijn vrije tijd staat Jacco graag met een goed glas wijn achter het fornuis.

 


Reacties